வினைச்சொல்

 

வினைச்சொல்

v  ஒரு பொருளின் இயக்கத்தை அல்லது தொழிலைச் சொல்லும்.

எ.கா : வந்தான், செஞ்சான், பாடுகிறாள்

v  காலம் காட்டும் : இறந்தகாலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் ஆகிய மூன்றில் ஒன்றை உணர்த்தும்.

v  வினைச்சொற்களை அவை பொருள் தரும் விதம் மற்றும் அமையும் விதம் கொண்டு பல வகைகளாகப் பிரிக்கலாம்.

v  இது 2 வகைப்படும்.

1.    முற்று (அ) வினைமுற்று

2.   எச்சம்

1. முற்று அல்லது வினைமுற்று

v  ஒரு செயல் அல்லது வினை முற்றுப்பெற்றதை (முடிவடைந்ததை) குறிக்கும் சொல்லாகும்.

உதாரணம்: 'கண்ணன் வந்தான்'.

இங்கே 'வந்தான்' என்பது வினைமுற்று. இது கண்ணன் வந்துவிட்டான் என்ற செய்தியை முழுமையாகச் சொல்லிவிடுகிறது.

 

v  வினைமுற்றின் பொதுவான பண்புகள்:

*         இது காலம் காட்டும் (இறந்தகாலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம்).

*         ஐம்பால் காட்டும் (ஆண், பெண், பலர், ஒன்றன், பலவின் பால்).

*         மூவிடம் காட்டும் (தன்மை, முன்னிலை, படர்க்கை).

 

v  முற்று அல்லது வினைமுற்றை ஐந்து முக்கிய பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம்

1.    தெரிநிலை வினைமுற்று

2.   குறிப்பு வினைமுற்று

3.   ஏவல் வினைமுற்று

4.   வியங்கோள் வினைமுற்று

5.   முற்றெச்சம்

 

1. தெரிநிலை வினைமுற்று

v  ஒரு வினைச்சொல், அந்தச் செயலைச் செய்தவர் யார்?

v  அது என்ன கருவியால் செய்யப்பட்டது?

v  எங்கு நடந்தது? எப்பொழுது நடந்தது?

v  என்ன செயல்?

v  எதற்காகச் செய்யப்பட்டது? ஆகிய ஆறு செய்திகளையும் வெளிப்படையாகக் காட்டினால் அது தெரிநிலை வினைமுற்று.

v  அந்த ஆறு காரணிகள் : (எ.கா : தச்சன் நாற்காலி செய்தான்.)

v  செய்பவன்: செயலைச் செய்பவர் (எ.கா: தச்சன்)

v  கருவி: எதைக் கொண்டு செய்தான்? (எ.கா: உளி, மரம்)

v  நிலம்: எங்கு நடந்தது? (எ.கா: பட்டறை)

v  காலம்: எப்பொழுது? (எ.கா: இறந்தகாலம்)

v  செயப்படுபொருள்: என்ன பொருள் உருவானது? (எ.கா: நாற்காலி)

v  செயல்: என்ன வேலை? (எ.கா: செய்தல்/தச்சு வேலை)

v  உதாரணம்: 'மாணவன் பாடம் எழுதினான்'

v  இதில் 'எழுதினான்' என்ற சொல்லைப் பார்த்தாலே, ஒரு ஆண் (மாணவன்) கடந்த காலத்தில் (இறந்தகாலம்) ஒரு பேனாவை (கருவி) கொண்டு பள்ளியில் (நிலம்) எழுதும் செயலைச் செய்தான் என்பது நமக்குத் தெளிவாகத் தெரிவதால் இது தெரிநிலை வினைமுற்று.

2. குறிப்பு வினைமுற்று

v  இது செயலை விட, ஒருவருடைய பண்பு, அடையாளம் அல்லது உடைமையை மட்டுமே முன்னிறுத்தும். இங்கே காலத்தைக் காட்டாது.

v  இது பின்வரும் 6 அடிப்படையில் வரும்:

v பொருள்: பொன்னன் (பொன்னை உடையவன்)

v இடம்: மதுரையான் (மதுரையைச் சேர்ந்தவன்)

v காலம்: ஆதிரையான் (ஆதிரை நட்சத்திற்குரியவன் அல்லது அக்காலத்தைச் சேர்ந்தவன்)

v சினை (உறுப்பு): கண்ணன் (அழகிய கண்ணை உடையவன்)

v பண்பு (குணம்): கரியன் (கருப்பு நிறமானவன்)

v தொழில்: எழுத்தாளன் (எழுதுதலைத் தொழிலாகக் கொண்டவன்)

v முக்கிய வேறுபாடு: 'கரியன்' என்றால் அவன் கருப்பாக இருக்கிறான் என்று அர்த்தமே தவிர, அவன் நேற்று கருப்பாக இருந்தானா? இன்று கருப்பாக இருக்கிறானா? என்று காலம் தெரியாது. இதுதான் குறிப்பு வினைமுற்று.

புரிதலுக்கான ஒப்பீட்டு அட்டவணை

அடிப்படை	தெரிநிலை வினைமுற்று	குறிப்பு வினைமுற்று
முக்கியத்துவம்	செயலுக்கு முக்கியத்துவம் தரும்.	பண்பு/பெயருக்கு முக்கியத்துவம் தரும்.
காலம்	முக்காலத்தையும் (கடந்த, நிகழ், எதிர்) காட்டும்.	காலத்தை வெளிப்படையாகக் காட்டாது.
உதாரணம்	படித்தான் (செயல் தெரிகிறது)	அறிஞன் (அறிவு என்ற பண்பு தெரிகிறது)
உதாரணம்	வந்தான் (காலம் தெரிகிறது)	நல்லவன் (குணம் தெரிகிறது)

3. ஏவல் வினைமுற்று

v  தனக்கு முன்னால் இருக்கும் ஒருவரை (முன்னிலை), ஒரு செயலைச் செய்யுமாறு ஏவுவது (கட்டளையிடுவது) 'ஏவல் வினைமுற்று' எனப்படும்.

v  முக்கியப் பண்புகள்:

v இது முன்னிலையில் மட்டுமே வரும்.

v ஒருவரை ஒரு வேலையைச் செய்யச் சொல்லும் கட்டளைப் பொருளில் வரும்.

v இதில் ஒருமை, பன்மை என்ற வேறுபாடு உண்டு.

வகை	விளக்கம்	உதாரணங்கள்
ஏவல் ஒருமை	முன்னிலையில் உள்ள ஒருவரை மட்டும் ஒரு செயலைச் செய்ய ஏவுவது.	படி, எழுது, நில், செல், போ.
ஏவல் பன்மை	முன்னிலையில் உள்ள பலரைச் செய்ய ஏவுவது (அல்லது) ஒருவரை மரியாதையாக ஏவுவது.	படியுங்கள், எழுதுங்கள், நில்லுங்கள்.

4. வியங்கோள் வினைமுற்று

v  வாழ்த்துதல், வைதல் (திட்டுதல்), விதித்தல், வேண்டல் ஆகிய நான்கு பொருள்களில் வரும் வினைமுற்று வியங்கோள் வினைமுற்று எனப்படும்.

v  முக்கியப் பண்புகள்:

v திணை: உயர்திணை, அஃறிணை ஆகிய இரு திணைகளுக்கும் பொதுவாய் வரும்.

v பால்: ஐம்பால்களுக்கும் (ஆண், பெண், பலர், ஒன்றன், பலவின் பால்) பொதுவாய் வரும்.

v இடம்: மூவிடங்களுக்கும் (தன்மை, முன்னிலை, படர்க்கை) பொதுவாய் வரும்.

v விகுதி: இதன் சொற்கள் பெரும்பாலும் 'க', 'இய', 'இயர்' ஆகிய எழுத்துக்களில் முடியும்.

பொருள்	விளக்கம்	உதாரணம்
1. வாழ்த்துதல்	ஒருவரை வாழ்த்திப் பேசுவது.	வாழ்க தமிழ்!, நீடூழி வாழ்க!
2. வைதல்	ஒருவரைத் திட்டுவது அல்லது பழிப்பது.	தீமை ஒழிக!, வறுமை நீங்குக!
3. விதித்தல்	ஒரு வேலையைச் செய்யுமாறு கட்டளையிடுவது (Order).	அனைவரும் வருக, பாடம் படிக்க.
4. வேண்டல்	பணிவாகக் கேட்டுக்கொள்வது (Request).	அருள் புரிக, எங்களுக்குத் துணை நிற்க.

 

ஏவல் வினைமுற்று & வியங்கோள் வினைமுற்று - ஒப்பீட்டு

அம்சம்	ஏவல் வினைமுற்று	வியங்கோள் வினைமுற்று
பொருள்	ஒரு செயலைச் செய்யுமாறு ஏவும் கட்டளைப் பொருள் மட்டும்.	வாழ்த்துதல், வைதல், விதித்தல், வேண்டல் ஆகிய 4 பொருட்கள்.
இடம்	முன்னிலையில் (எதிரில் இருப்பவரிடம்) மட்டும் வரும்.	மூவிடங்களிலும் (தன்மை, முன்னிலை, படர்க்கை) வரும்.
எண் (ஒருமை/பன்மை)	ஒருமை, பன்மை வேறுபாடு உண்டு.	ஒருமை, பன்மை வேறுபாடு இல்லை.
விகுதி	விகுதி பெற்றும் (படியுங்கள்), பெறாமலும் (படி) வரும்.	'க, இய, இயர்' ஆகிய விகுதிகளைப் பெற்று வரும்.
திணை/பால்	முன்னிலையில் உள்ளவருக்கு மட்டுமே உரியது.	இரு திணைகளுக்கும், ஐந்து பால்களுக்கும் பொதுவானது.
உதாரணம்	படி (ஒருமை), படியுங்கள் (பன்மை).	வாழ்க, வாழிய, வாழியர்.

5. முற்றெச்சம்

v  ஒரு வாக்கியத்தில் இரண்டு முற்றுச்சொற்கள் வரும். ஆனால் முதலாவது சொல் 'எச்சமாக' வேலை செய்யும்.

v  எடுத்துக்காட்டு: "மயில் ஆடினது மகிழ்ந்தது."

v  இங்கே 'ஆடினது' என்பது ஒரு வினைமுற்று. 'மகிழ்ந்தது' என்பதும் ஒரு வினைமுற்று.

v  ஆனால் இதன் பொருள்: "மயில் ஆடி மகிழ்ந்தது".

v  முதல் வினைமுற்று (ஆடினது) வினையெச்சமாக (ஆடி) மாறியதால் இது முற்றெச்சம்.

.    எச்சம்

v  ஒரு வினைச்சொல் பொருள் முற்றுப் பெறாமல் (பாதியில்) எஞ்சி நின்றால் அது எச்சம் எனப்படும்.

v  இது காலத்தைக் காட்டும், ஆனால் திணை, பால், எண், இடத்தைக் காட்டாது.

v  உதாரணம்:  "வந்த..." (யார் வந்தார்கள்? என்ன நடந்தது? - இங்கே ஒரு கேள்விக்குறி எஞ்சியிருக்கிறது) என்று முடிவில்லாமல் பொருள் எஞ்சி நிற்பதால் இது எச்சம்.

v  இந்த 'வந்த' என்ற சொல்லுக்குப் பின் ஒரு பெயர் அல்லது வினை வந்தால் மட்டுமே வாக்கியம் முழுமை பெறும்.

v  எச்சம் இரண்டு முக்கிய வகைப்படும். அவை எதனைக் கொண்டு முடிகின்றன என்பதைக் கொண்டே வகைப்படுத்தப்படுகின்றன.

1. பெயரெச்சம்

2. வினையெச்சம்

1. பெயரெச்சம்

v  ஒரு வினைச்சொல் முற்றுப் பெறாமல் (எச்சமாக நின்று), தனக்குப் பின் ஒரு பெயர்ச்சொல்லைக் கொண்டு முடிந்தால் அது பெயரெச்சம் எனப்படும்.

v  சொல்லின் இறுதி எழுத்தைப் பிரித்தால் 'அ' என்ற ஒலியில் முடியும்.

(எ.கா: வந்த = த் + அ)

அந்தச் சொல்லுக்குப் பின் 'பையன், மரம், புத்தகம், ஊர்' போன்ற ஏதேனும் ஒரு பெயரைப் போட்டுப் பார்த்தால் அது சரியான பொருள் தரும்.

v  பெயரெச்சம் காலத்தின் அடிப்படையில் மூன்று வகைப்படும். இதனைத் தேர்வு நோக்கில் கீழே உள்ள அட்டவணையில் காணலாம்.

வகை	காலம்	உதாரணம்	விளக்கம்
இறந்தகாலப் பெயரெச்சம்	முடிந்த செயல்	படித்த மாணவன்	படித்து முடித்த மாணவன் (த் + அ)
நிகழ்காலப் பெயரெச்சம்	நடக்கும் செயல்	படிக்கின்ற மாணவன்	இப்போது படிக்கும் மாணவன் (கின்று + அ)
எதிர்காலப் பெயரெச்சம்	நடக்கப்போகும் செயல்	படிக்கும் மாணவன்	இனிமேல் படிக்கப்போகும் மாணவன் (உம்)

v  ஒரு பெயரெச்சம்  காலத்தை உணர்த்தும் தன்மையின் அடிப்படையில் இரண்டு பெரும் பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம்.

1. தெரிநிலை பெயரெச்சம்

2. குறிப்புப் பெயரெச்சம்

1. தெரிநிலை பெயரெச்சம்

v  செயலையும், காலத்தையும் வெளிப்படையாகத் (தெளிவாக) காட்டுவது தெரிநிலை பெயரெச்சம் எனப்படும்.

v  இதில் ஒரு 'வேலை' நடப்பது தெரியும், அது எந்தக் காலத்தில் நடந்தது என்பதும் தெரியும்.

 

v  உதாரணம்: 'படித்த மாணவன்'

      செயல்: படித்தல் (வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது).

            காலம்: படித்த - இறந்தகாலம் (வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது).

2. குறிப்புப் பெயரெச்சம்

v  செயலையோ, காலத்தையோ வெளிப்படையாகக் காட்டாமல், ஒரு பொருளின் பண்பினை (குணத்தை) மட்டும் குறிப்பாக உணர்த்துவது குறிப்புப் பெயரெச்சம் எனப்படும்.

v  இதில் ஒரு 'வேலை' இருக்காது, மாறாக ஒரு 'பண்பு' மட்டுமே இருக்கும். காலம் மறைமுகமாக வரும்.

v  உதாரணம்: 'நல்ல மாணவன்'

     செயல் : இதில் வேலை ஏதும் இல்லை.

        காலம் : 'நல்ல' என்பது காலத்தைக் காட்டவில்லை. (நேற்றும் நல்லவன், இன்றும் நல்லவன் என அது காலத்தைக் குறிப்பாக உணர்த்துகிறது).

2. வினையெச்சம்

v  ஒரு வினைச்சொல் முற்றுப் பெறாமல் (எச்சமாக நின்று), தனக்குப் பின் ஒரு வினைமுற்றைக் கொண்டு முடிந்தால் அது வினையெச்சம் எனப்படும்.

v  சொல்லின் இறுதி எழுத்தைப் பிரித்தால் 'இ' அல்லது 'உ' என்ற ஒலியில் முடியும்.

(    எ.கா: வந்து = த் + உ; ஓடி = ட் + இ) 

    அ ந்தச் சொல்லுக்குப் பின் 'வந்தான், சென்றான், பார்த்தான்' போன்ற ஏதேனும் ஒரு செயலை (வினையை) போட்டுப் பார்த்தால் அது சரியான பொருள் தரும்.

v  பெயரெச்சத்தைப் போலவே வினையெச்சமும் காலத்தை வெளிப்படுத்தும் தன்மையின் அடிப்படையில் இரண்டு வகைப்படும்.

1. தெரிநிலை வினையெச்சம்

2. குறிப்பு வினையெச்சம்

1. தெரிநிலை வினையெச்சம்

v  செயலையும், காலத்தையும் வெளிப்படையாகத் (தெளிவாக) காட்டுவது தெரிநிலை வினையெச்சம் எனப்படும்.

v  இதில் ஒரு 'வேலை' நடப்பது தெரியும், அது எந்தக் காலத்தில் நடந்தது என்பதும் தெளிவாகத் தெரியும்.

v  உதாரணம்: 'எழுதி வந்தான்'

v  செயல் : எழுதுதல் (வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது).

v  காலம் : எழுதி - இறந்தகாலம் (எழுதி முடித்துவிட்டு வந்தான் எனச் செயல் முடிந்ததைக் காட்டுகிறது).

2. குறிப்பு வினையெச்சம்

v  செயலையோ, காலத்தையோ வெளிப்படையாகக் காட்டாமல், ஒரு வினையின் பண்பினை (நடக்கும் விதம்) மட்டும் குறிப்பாக உணர்த்துவது குறிப்பு வினையெச்சம் எனப்படும்.

v  இதில் ஒரு தனி 'வேலை' இருக்காது, மாறாக ஒரு செயல் 'எப்படி' நடந்தது என்ற பண்பு மட்டுமே இருக்கும். காலம் குறிப்பாக (மறைமுகமாக) வரும்.

v  உதாரணம்: 'மெல்ல வந்தான்'

v  செயல்: இதில் 'மெல்ல' என்பது வேலையைக் குறிக்கவில்லை.

v  காலம்: 'மெல்ல' என்பது காலத்தைக் காட்டவில்லை. (வேகமாகவா? மெதுவாகவா? என்ற குணத்தை மட்டுமே காட்டுகிறது).

வகை	எதைக் காட்டும்?	உதாரணம்	எளிய குறிப்பு
தெரிநிலை	செயலையும், காலத்தையும் காட்டும்.	படித்து முடித்தான்.	'படித்தல்' என்ற வேலையும், அது முடிந்த காலமும் இதில் உள்ளது.
குறிப்பு	பண்பை மட்டும் காட்டி, காலத்தைக் குறிப்பாக உணர்த்தும்.	வேகமாக ஓடினான்.	'வேகமாக' என்பது ஒரு குணம். இதில் காலம் நேரடியாகத் தெரியாது.